Posts

Showing posts from December, 2017

a women's game

ร่างเล็กของเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์บดเบียดเข้ากับร่างแกร่งของเดรโก นัยน์ตาของทั้งสองเชื่อมเข้าหากันด้วยเสน่หา ริมฝีปากคลอเคลียไม่ห่างลิ้นร้อนของเดรโกชิมรสหวานในปากของหญิงสาวก่อนจะไล้เลียดูดเม้นลำคอระหงอย่างช้าๆ “แค่นี้เหรอ เดรโก” เฮอร์ไมโอนี่เชิดหน้าขึ้นด้วยความต้องการขณะที่ท้าทายเขาด้วยเสียงกระเส่า สองแขนที่โอบรอบคอเขาเริ่มจะอยู่ไม่สุขเธอค่อยๆ ปลดประดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกอย่างช้าๆ ก่อนจะผลักให้คนตัวสูงนั่งลงกับเก้าอี้และขึ้นคร่อมสะโพกของเขาเอาไว้อย่างต้องการคุมเกม เดรโกกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อคนตัวเล็กจัดการถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกและจับมือของเขามาเกาะกุมอกอิ่มที่ซุกซ่อนอยู่ภายในบราเซียเอาไว้ เขาชอบที่เธอใจร้อนแบบนี้เสมอ เธอโน้มตัวเข้าหาเขาอีกครั้งขบเม้มริมฝีปากล่างของเขาอย่างยั่วเย้าขณะที่เขาปลดตะขอบราของเธอออกและใช้นิ้วหัวแม่มือหยอกล้อกับยอดอกที่แข็งชันไปด้วยความต้องการ เอวบางส่ายร่อนเสียดสีกับสัดส่วนที่แข็งขืนขึ้นภายในกางเกงแสล็คตัวยาวที่แสนจะเกะกะ มือหนาเลื่อนไล้อย่างแผ่วเบาไปตามแผ่นหลังเนียนลูบเรื่อยไปจนถึงบั้นท้ายหยุ่นบีบเค้นระบายอารมณ์กระสัน กระโปรงนักเรียนถูกถอดโยนออก...

Memories

เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อมองลงไปที่กางเกงก็ต้องหน้าแดงจัดและจับมือเขาเอาไว้โดยพยายามเสมองไปทางอื่น เดรโกหัวเราะกับท่าที่เขินอายของเธอก่อนจะหายตัวกลับมายังห้องนอน ทันทีที่มาถึงเดรโกกดจมูกลงกับแก้มนุ่มนิ่มของเธอทันทีโดยไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว เฮอร์ไมโอนี่เบี่ยงตัวหลบทันทีที่รู้สึกว่าโดนหอมแก้ม เธอตีไหล่เขาเบาๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะ หนีได้ไม่นานก็ถูกรั้งเอวเข้าไปใกล้อีกครั้งหากแต่ครั้งนี้ไม่ใช่หอมแก้มแล้ว ริมฝีปากร้อนผ่าวแตะไล้ผ่านพวงแก้มเรื่อยจนถึงลำคอที่กลิ่นหอมจากเธอทำให้เขาตื่นตัวได้อยู่เสมอ เขาหวนกลับไปยังริมฝีปากสีหวานที่เผยอรับความอ่อนนุ่มจากเรียวลิ้นของเขาพร้อมเสียงกระเส่าภายในลำคอ เขาสัมผัสเธอด้วยความอ่อนโยนหากแต่รุนแรงและล้ำลึกในที มันเป็นเสมือนปีศาจร้ายในคราบนักบุญที่ล่อหลอกเธอให้มัวเมาและลุ่มหลงในรสสัมผัสที่แปลกใหม่หากแต่รู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างดี ฝ่ามือร้อนลากไล้ผ่านเอวคอดกิ่วสู่แผ่นหลังก่อนจะรู้สึกตัวเดรสตัวใส่ก็ถูกปลดให้ลงไปกองกับพื้นพร้อมบราลูกไม้สีขาวเสียแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ยกมือขึ้นปิดอกอิ่มที่เปล่าเปลือยของเธอเอาไว้แต่เดรโกส่ายหน้าช้าๆ และดึงมือเธออย่างแผ่วเบา ...

prologue

                     เดรโกคว้าเอวเล็กๆนั่น จับเฮอร์ไมโอนี่นอนลงและขึ้นคล่อมเธอแทน เขามอบจูบให้เธออย่างดูดดื่ม มือของเขาพัลวันอยู่เส้นผมเหมือนกับลิ้นของเขาที่อยู่ในปากของเฮอร์ไมโอนี่ขณะนี้ เธอถอนจูบและผลักเขาลงไปอยู่แทนที่เธออีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ยอมให้เขาควบคุมอีกแล้วเธอค่อยๆจูบไล้ตามตัวของเขา และแกล้งทำเป็นอ้อยอิ่งอยู่บริเวณขอบบ็อกเซอร์                  เธอช้อนตาขึ้นมองใบหน้าของเขา เพื่อดูปฎิกิริยาขณะที่เธอเอื้อมมือไปสัมผัสเบาๆตรงส่วนที่พองออกมาจากกางเกงบ็อกเซอร์ เดรโกหลับตาและครางออกมาเบาๆเมื่อได้รับสัมผัสจากมือของเธอ เมื่อหญิงสาวแกล้งเจ้าบ่าวของเธอจนพอใจแล้วเธอก็ดึงบ็อกเซอร์ออก และสบตาเขาอย่างยั่วยวน                  เดรโกสบสายตานั้น ก่อนจะพบว่ารอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกระบายไว้บนใบหน้าของแมวน้อยแสนซื่อของเขา ทันใดนั้นเองเจ้าสาวของเขาก็...